eu | es
Home / Psikologia / Dolua / Oparipuina: June Tximeleta

Oparipuina: June Tximeleta

 

4-tximeleta

Marisa

Inoiz, galdetuko zenion zure buruari, ea tximeletak nondik nora gureganatu zaizkigun. Galdetu bai, baina agian ez duzu erantzun zehatz eta garbirik aurkitu. Nik, ordea, badut erantzuna eta, horren berri izan dezazuen, tximeleta atsegin eta politaren istorioa kontatuko dizuet:

 

Juneren istorioa

 

Bi mila eta hamargarren urtean, jolasaren eta alaitasunaren urtean, Lur honetara iritsi zen izarretako bat da June. Zain zituen etxean Carlos eta Amaia.  Baita, Lurrera bidaia egin ondoren, lagun bat noiz izango zain zegoen Ane izartxoa ere. Hirurak, familiara beste kide bat iritsiko baitzen, pozik hasi ziren hunkiturik etorrera prestatzen. Juneri harrera ahalik eta atseginena, gozoena, eskaini nahi zioten.

6-tximeleta

Marisa

Abiada eta presa handi-handiko izarra zen June eta, horregatik, guztia ziztu bizian egin zuen. Jolasean, saltoka, dantzan aritzen zen; haserretzen eta adiskidetzen, barrea eta negar egiten, abesten eta hitz egiten…oso azkar eta bizkor egiten zuen, presarekin, presa handiarekin. Jakingo zuen, seguru aski, Lur honetako denboraldia laburra, oso laburra, izango zela. Horregatik gogo onez eta alai egiten zuen guztia.

Egun batean, era azkarregian maite zuten guztien iritsiz, June gaixotu egin zen eta, poliki-poliki, loak osorik bere baitan hartu zuen. Inor esnatzerik ez duen lozorroan  gelditu zen June. Aldi berean, ordea, eta inor konturatu ez bazen ere, magiazko gertaera harrigarria izan zuen bere baitan.

Juneren gorputza lo hartzen zihoan heinean, bere barruan, poliki-poliki aldaketa handia izan zuen: tximeleta bat jaio zen, hobeto esanda, tximeleta jaio zen. Izan ere, horrela deitzen baitzioten etxekoek Juneri. Tximeleta, astiro, presarik gabe, gogoz eta maitasunez, Juneren bihotzean, maitasunaren taupadak nabaritzen diren tokian, kokatu zen.

Hasieran, txiki-txikia zen tximeleta, kolorerik ere ia ez zitzaion nabaritzen. Egunak aurrera zihoazen eta loa sakonago zen neurrian, tximeleta handitzen joan zen Junerengan. Egunak pasa ahala, tximeleta handixeago zen eta bere hegoek kolorea ematen zioten. Azkenean, tximeleta kolorez blai egin zen ortzadarraren kolore guztien jabe izateraino.

Orduan iritsi zen gertaera harrigarria: Junek lo hartu zuen baina, aldi berean, esnatu egin zen. Guk behin ere inondik imajinatuko ez genukeen tximeleta eder zoragarri bihurtu zen: kolorez, alaitasunez, bizitzaz bete-betea, irribarrez, maitasunez… oso osoa. Unibertso guztiko tximeletarik ederrena! Tamala da Lurreko inork hura ikusi ahal ez izana.

Izan ere, imajina dezakezuenez, izarretako haurrak betirako lo hartzen dutenean tximeleta bihurtzen dira eta, Tximeleten Herrira joan aurretik, maiteen dituztenak agurtzerakoan, ezkutatutako opari bana uzten die bakoitzak berea bilatu eta aurkitu dezan.

8-Tximeleta

Marisa

Tximeletan bere soina Junek utzi zuenean, ikusi zuen lehenengoa Carlos haren aita izan zen, eta maitasunaren hegoak mugituz haren bihotzera hegaldatu zen. Han bere oparitxoa utzi zuen: aitaren bihotzean irribarrea handia irudikatuko zuen urrezko pintura tantez osatutako musu bat. Jarraian June tximeleta haren amarengana, Amaiarengana, joan zen. Zer opari egin ote zion? Carlosi bezala, bihotzean irribarrea handia irudikatuko zion musu bat, baina oraingoan urdin zerutiarrean pintatua, gutako bakoitzak bere izaera eta kolorea baitugu.

Ondoren, ziztu bizian haren izarretako Ane ahizparengana jo zuen, eta musu bat itsatsi zion bihotzean irribarrea handi-handia eta guzti. Musu hau, ordea, oso berezia zen, bi kolore baitzituen: bata urre kolorezko irribarrea pintatzeko, eta, bestea, urdin zerutiar kolorezko irribarrea margotzeko. Horrela, joan aurretik bi opari utzi zizkion. Biak zeruetako izar, eta ahizpak, baitziren, opari berezia utzi nahi izan zion.

Eginbehar honi jarraituz, bihotzetan irribarrea irudikatzen zituzten musuak banatu zizkien haren lagun guztiei. Irribarrezko musua eman zion Nahiari, Uxueri, Aiorari, Aimarri, eta baita, osabei, izebei, aitonei, amonei eta, jarraian, lagunei, auzokoei… eta bere bizitza laburrean ezagutu izan zituen guztiei.

Azkenik, opari guztiak banatu eta denak agurtu zituenean, Tximeleten herrira egin zuen hegan. Baina horretarako bidea zein zen ez baitzekien, segundo batzuetan jira-biraka hegan eginez mundu harrigarria ikusi zuen, June tximeleta izan aurretik ikusterik izan ez zuen mundua.

10-Tximeleta

Marisa

Orduan, zeruan argi zuri bat, oso zuria eta polita, oso polita, ikusi zuen eta hark deitu egin zion bidea nondik zihoan erakusteko. June tximeleta hurbildu zitzaionean konturatu zen bertako argia Maitagarriak sortua eta zabaldua zela: Argiaren Maitagarriak hain zuzen. Hain zen maitagarria atsegina, hainbestekoa haren maitasuna, berehala  egin ziren lagun biak. Eta Tximeleten herrira nola joan zitekeen  jakin nahi zuenez, galdetu egin zion, konfiantza eta lasaitasun handiz, June tximeletak Argiaren Maitagarriari.

–Oso erraza da June tximeleta, –erantzun zion Argiaren Maitagarriak–. Gizon-emakumeen eta tximeleten mundua banatzen dituen zubia zeharkatu behar duzu. Lurrean gelditzen diren guztiak modu egokian agurtu izan badituzu, oso erraza zaizu.

June tximeletak berehala erantzun zion, inor ahaztu gabe, guztiak agurtu zituela esanez. Horretaz gain, banan-banan bakoitzari bihotzean margotutako kolorezko irribarrea oparitu ziola gaineratu zion, horrela, Junetaz oroitzean irribarrea egin zezaten eta, denborarekin, bakoitzaren bizitza egiazko kolore eta zorionez pintatua izan zezaten.

–Ikusten dut bai zure lana ondo egin duzula –erantzun zion Argiaren Maitagarriak pozik–. Orain zure bizitza berria goza dezakezu, izan ere, konturatu zaren bezala, bizitza ez da amaitzen, eraldatzen baizik. Ongi etorri Tximeleten Herrira!

12-Tximeleta

Marisa

June Tximeleta maitagarrien hautsez estali zuen Argiaren Maitagarriak, eta urre koloreko zubia agertu zitzaion begi aurrean. Zubian aurrera egin ahala, gero eta tximeleta gehiago inguratzen zitzaion. Haiek guztiak hurbilduak ziren zubira June tximeletari harrera egitera. Ez zuten bakardadean sentitzerik nahi, behin ere ez zuten bakarrik utziko. Izan ere, tximeletek familia bakar, handi eta harrigarria osatzen dute, hau da, tximeleta bihurtzen diren guztiak babesten dituen familia bat.

Era honetan bi istorio aurkitu dugu: June tximeletaren abentura luze baten hasiera, batetik, eta tximeletak nondik datozen galderari emandako erantzuna, bestetik.

Eta, era berean, denboran zehar tximeleta bihurtuko zareten guztiak gogoratu ditugu. Egin behar duzuena honako hau da: begiak itxi eta zuen baitara, barrura, begiratzea. Seguru baietz June tximeletak oparitzat utzitako kolorezko irribarrea ikusiko duzuela.

Pily Mendiri
corazon-pily

About TTiKLiK!

6 comments

  1. Pily, has conseguido endulzar con tus palabras un tema tan amargo como la muerte, y hacerlo con mucha sensibilidad, respeto y ternura.
    Eres una auténtica maga y espero que nos sigas maravillando durante mucho tiempo con tu magia.
    Con cariño.
    Carloti.

  2. Pili, desde que te lo sugerí en ningún momento pusiste pega alguna a crear un cuento con en tema tan complicado. Eres una artista. Has sabido escribir un cuento de ternura y esperanza y darle un punto de vista especial.
    Sigue escribiendo…
    Un muxu de tximeleta
    alaz

  3. Quería escribirte con tiempo, en un momento en el que mi corazón estuviera a la altura del maravilloso regalo que nos has hecho, ese precioso cuento dedicado a June, a nuestra querida “Tximeleta”.
    Sólo puedo decirte gracias, gracias desde lo más profundo de mi, unas gracias que sólo la puede recibir un corazón que ha creado lo que nos has dado, ilusión, esperanza, fantasía, ….

    Las palabras son maravillosas, nos pueden hacer cruzar esa frontera que no vemos, pero que llevamos dentro, nos puede hacer ir a lugares que jamás llegaríamos y gracias a tí, hemos visitado ese lugar, ese lugar, dónde está la esencia de June rodeada de amor y cariño.

    Un abrazo muy muy fuerte y sigue con ese “don” que tienes alegrando corazones y haciendo que viajen por unos minutos a esos mundos maravillosos que no vemos, pero los sentimos.

    Gracias Pily

  4. Y un millón de gracias también a la ilustradora Marisa, por esos maravillosos dibujos.

  5. Sólo puedo decirte gracias, gracias desde lo más profundo de mi, unas gracias que sólo la puede recibir un corazón que ha creado lo que nos has dado, ilusión, esperanza, fantasía, ….

    Las palabras son maravillosas, nos pueden hacer cruzar esa frontera que no vemos, pero que llevamos dentro, nos puede hacer ir a lugares que jamás llegaríamos y gracias a tí, hemos visitado ese lugar, ese lugar, dónde está la esencia de June rodeada de amor y cariño.

    Un abrazo muy muy fuerte y sigue con ese “don” que tienes alegrando corazones y haciendo que viajen por unos minutos a esos mundos maravillosos que no vemos, pero que los sentimos.

    Gracias Pily y gracias a Marisa la ilustradora, por esos maravillosos dibujos. Gracias Alazne por lo que te toca a ti también.

  6. “La vida no se acaba, sólo se transforma”…Me quedo con eso y con una gran sonrisa azul cielo (mi color favorito) :´))

    Eskerrik asko a las tres creadoras de este fantástico ipuina, gracias por dejarnos soñar…

    Muxus pottolos pequeña gran tximeleta! Beti arte!!!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*


four − 2 =

Ondorengo XHTML etiketa eta atributuak erabil ditzakezu: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>